| З бантиків-ліхтарів
Стрічечки світла, тай по воді. Квітнула в мене душа у вікні. Онлайнарена – прекрасне небо! Дерев’яна рама – квадратна ава. Вистигла кава, вилетів місяць. Я наче лялька вуду. Казав собі разів надцять: «Більше торкатись! Не Будду…» |
Оригинал текста - http://teplovoz.com/creo/15940.html |